در اتاقهای سرور، مراکز کنترل، آرشیوها و اتاقهای برق، خسارت ناشی از آب میتواند به اندازه خود آتش سنگین باشد. سیستمهای اطفای گازی بدون برجای گذاشتن پسماند، آتش را در چند ثانیه مهار میکنند.
عاملهای رایج اطفای گازی
- عاملهای پاک شیمیایی: مانند HFC-227ea (شناختهشده با نام FM-200) و FK-5-1-12 که عمدتا با جذب حرارت شعله را خاموش میکنند.
- گازهای بیاثر: مانند نیتروژن، آرگون و ترکیب آنها که با کاهش غلظت اکسیژن عمل میکنند.
- دیاکسید کربن: بسیار موثر اما در غلظت اطفا برای انسان خطرناک است و بیشتر برای فضاهای بدون حضور افراد استفاده میشود.
آببندی اتاق، محاسبه دقیق مقدار گاز و هماهنگی با سیستم اعلان و هشدار تخلیه، سه شرط اصلی عملکرد درست این سیستمها هستند. استاندارد NFPA 2001 مرجع طراحی سیستمهای عامل پاک است.