خاموشکننده دستی اولین خط دفاع در برابر آتشسوزیهای کوچک است. انتخاب نادرست نوع کپسول نهتنها آتش را مهار نمیکند، بلکه در مواردی میتواند خطر را بیشتر کند؛ برای مثال استفاده از آب روی تجهیزات برقدار یا روغن داغ.
رایجترین انواع خاموشکنندهها
- پودر خشک شیمیایی: چندمنظوره و مناسب برای حریق جامدات، مایعات قابل اشتعال و گازها؛ پرکاربردترین نوع در ساختمانها و صنایع.
- دیاکسید کربن (CO2): بدون برجای گذاشتن پسماند؛ مناسب تابلوهای برق، اتاقهای سرور و مایعات قابل اشتعال.
- آب و فوم: مناسب حریق مواد جامد معمولی و مایعات قابل اشتعال؛ فوم با ایجاد لایه پوششی از شعلهور شدن مجدد جلوگیری میکند.
- خاموشکنندههای ویژه: مانند انواع مخصوص فلزات قابل اشتعال یا روغنهای آشپزی که برای خطرات خاص طراحی شدهاند.
برای انتخاب درست، ابتدا نوع مواد قابل اشتعال محیط را شناسایی کنید و سپس ظرفیت و تعداد کپسولها را بر اساس مساحت و سطح خطر مشخص نمایید. استاندارد NFPA 10 مرجع معتبری برای انتخاب، جانمایی و نگهداری خاموشکنندههای دستی است.